Wyborcza.pl

W jakim wieku młodzi Europejczycy wyprowadzają się od rodziców? A młodzi Polacy?

Autor: Bartosz Chyż | 24.06.2015

Statystyczny Polak czeka do 28. roku życia, by wyprowadzić się z rodzinnego domu. To o dziesięć lat dłużej niż w krajach skandynawskich. Dłużej niż młodzi Polacy mieszkają kątem u rodziców obywatele krajów południa Europy.

Dokładnie 28,2 roku ma młody Polak, gdy decyduje się na pójście "na swoje". Trochę wcześniej robią to młode Polki, w wieku 27 lat,  młodzi polscy mężczyźni ponad dwa lata później. W Europie trend jest podobny - średnio Europejki wyprowadzają się od rodziców, mając 25 lat, a Europejczycy 27,2 roku.

Najwcześniej własne domy znajdują  mieszkańcy północy kontynentu. Jeszcze przed dwudziestym rokiem życia robią to Szwedzi, a Duńczycy i Finowie - kiedy mają 21-22 lata. Tak wczesny wiek usamodzielnienia się w Szwecji może mieć kilka przyczyn: niska gęstość zaludnienia (zaledwie 22 os./km2), przez to często konieczne staje się opuszczenie rodzinnego gniazda, by kontynuować edukację. Istotne są także względy kulturowe i wychowanie, które nakazują szybkie osiągnięcie samodzielności. Szwedom pomaga przy tym system darmowej edukacji i stypendiów.

Zupełnie inaczej sytuacja wygląda na południu Europy: w Rumunii, Hiszpanii, Portugalii czy we Włoszech, gdzie młodzi wyprowadzają się dziesięć i więcej lat później niż  Skandynawowie. Rekordzistami są Chorwaci - opuszczają rodziców, mając niemal 32 lata. Jednak to wciąż nic w porównaniu z Macedończykami. Choć ten kraj nie należy do UE (ma status kandydata), to Eurostat zbiera dane na jego temat. W byłej jugosłowiańskiej republice dzieci wyprowadzają się od rodziców dopiero w wieku 36 lat.

Bez wątpienia na decyzję o nieusamodzielnianiu się wpływ ma wysokie bezrobocie wśród młodych. W 2013 r. sięgające od 28 proc. w Portugalii do prawie 50 proc. w Grecji (w grupie między 16. a 29. rokiem życia). Tymczasem w krajach skandynawskich jest o połowę niższe.

Najedź na kropkę przy wybranym kraju, by zobaczyć stopę bezrobocia wśród młodych (15-29 lat) w Europie w 2013 r.

Dane: Eurostat; mapa: Bartosz Chyż

Inną kwestią są sprawy kulturowe gdy pozostawanie w jednym domu z rodzicami nie jest wynikiem braku możliwości finansowych. W państwach śródziemnomorskich zwłaszcza dorośli mężczyźni znacznie później niż ich rówieśnicy z Północy decydują się na wyprowadzkę. Od lat obowiązuje w tym regionie taki wzorzec kulturowy. Doczekali się oni swojego własnego terminu - bamboccioni, czyli dorosłe bobasy.

Najedź na kropkę przy wybranym kraju, by zobaczyć jaki procent młodych (25-29 lat) mieszka z rodzicami w 2013 r.

Dane: Eurostat; mapa: Bartosz Chyż

Odrębnym problemem niż bezrobocie, są ceny mieszkań lub kosztów wynajmu. Nieuprawnione byłoby porównanie cen mieszkań w całej UE, bo te zależą od wielu czynników. Jednak pomocne może być porównanie jak długo można wynajmować mieszkanie za cenę jego zakupu. Branżowa strona Global Property Guide ocenia, jak długi jest okres w ciągu którego suma zapłaconych czynszów zrówna się z wartością wynajmowanej nieruchomości. Jeśli okres ten jest długi – powinno to cieszyć najemców, ponieważ najem może okazać się bardziej opłacalny niż zakup. Gdy okres jest krótki, jest to dobra informacja dla potencjalnych inwestorów, ponieważ potencjalnie oznacza krótki okres zwrotu pieniędzy wydanych na zakup mieszkania na wynajem.

Średnio w Europie kwota potrzebna do zakupu nieruchomości wystarczyłaby na 26 lat wynajmowania – wynika z obliczeń Lion’s Banku na podstawie danych Global Property Guide. W Polsce jest to niecałe 15 lat, co daje  nam czwarte miejsce (na 31) i plasuje nas wśród państw o najdroższym najmie. Gorzej jest tylko w Rumunii, na Węgrzech i w Czarnogórze.

Pokaż komentarzeDodaj komentarz